Venice Bride toont een vrouw in een straatje in Venetië. Venetië is dé plaats voor romantische bruiloften, deze bruid loopt echter alleen in het donker in een verlaten straatje. In het warme, oranje licht van de ouderwetse gaslantaarn zoekt ze haar weg.
Wie goed kijkt, ziet in de wolken een engelachtige vrouw met blond haar die naar beneden kijkt naar de vrouw. Deze engel is spontaan ontstaan.
Rob van Tol heeft een prachtig gedicht geschreven bij "Venice Bride", met als achterliggende gedachte: Venetië wordt ook wel aangeduid als de oude dame. 's Nachts transformeert ze als het ware naar een jonge vrouw: de Venetiaanse markiezin, die door de straten doolt langs haar kleurrijk verleden, voordat de bezoekers weer bezit van haar nemen
Dame in blauw / De Venetiaanse markiezin
Haar japon lang, blauw met draperieën
zeer vergevingsgezind voor het figuur
was een blikvanger in de nauwe steeg.
Een lantaarn, een uithangbord hing desolaat
beschenen door warm licht dat naar buiten brak
haar enige houvast voor het ondraaglijke moment
over deze relieken nog in fragiele aanbouw van de dag
een mystieke sfeer leunde zwaar aan de gevels
was zij zich daarvan bewust.. ze aarzelde
bij het zacht gondelen van haar naam..
Venetië.. Venetië.. Venetië
toon ons jouw kleurrijk verleden,
haar straten schilderen de nacht verder in
wanneer de oude dame zich kleedt
als de Venetiaanse markiezin.
Geschilderd op doek ZONDER frame (los schildersdoek) Kan wel in het frame met paspartout waar het nu in zit geleverd worden. (zwart paspartout met zilverkleurig frame)